На 60-годишна возраст утрово почина политичкиот аналитичар и поранешен дипломат Арсим Зеколи. Веста за неговата смрт на социјалните мрежи ја објави неговиот брат, д-р Шефкет Зеколи.

„Со длабока болка и голема тага, ве известуваме дека денес, на 8 јуни 2026 година, во раните утрински часови, ненадејно почина нашиот брат, Арсим Сулејман Зеколи (1966-2026)“, стои во семејното соопштение.

Семејството информираше дека погребот ќе се одржи денеска во 18 часот, на гробиштата во селото Блаце.

Зеколи беше поранешен амбасадор на Македонија при ОБСЕ во Виена и еден од најпрепознатливите политички коментатори во јавниот простор. Во дипломатската кариера беше постојан претставник на земјата во Организацијата за безбедност и соработка во Европа, а ОБСЕ во својата архива го бележи и неговото проштално обраќање како шеф на Постојаната мисија на Македонија во јануари 2009 година.

По дипломатската служба, Зеколи остана активно присутен во јавноста како аналитичар, колумнист и коментатор на политичките процеси во Македонија и регионот. Неговите настапи и текстови често беа остри, директни и критички насочени кон центрите на политичка моќ, без оглед на партиската припадност.

Во јавноста беше познат по јасен, полемички стил и по анализи во кои ги поврзуваше внатрешнополитичките случувања со регионалните и меѓународните процеси. Често коментираше за состојбата на демократијата, меѓуетничките односи, корупцијата, влијанијата од соседството и улогата на големите сили на Балканот.

Неговите ставови не ретко предизвикуваа реакции, поддршка, но и несогласувања. Токму тоа го направи Зеколи една од фигурите што ја одржуваа живата јавната дебата, особено во периоди кога политичката сцена беше силно поларизирана, а јавниот простор сè почесто затворен во партиски наративи.

Арсим Зеколи припаѓаше на генерацијата јавни личности кои ја поминаа транзицијата, дипломатските пресврти, конфликтните години, евроатлантските интеграции и долгите политички кризи на земјата, но не останаа само набљудувачи. Тој ја користеше јавната реч како инструмент за критика, предупредување и политичко читање на процесите.

Со неговата смрт, македонската јавност губи еден од најгласните и најконтроверзни аналитички гласови – човек кој ретко пишуваше или зборуваше за да биде удобен, а често настапуваше со ставови што отвораа расправа и бараа одговор.