Додека поголемиот дел од играчите на Светското првенство сонуваат спортски успех и исполнување на детските соништа, фудбалерот на Брегот на Слоновата Коска, Диоманде на теренот излегува со дополнителна мотивација.

Едно од најголемите откритија на досегашното Светско првенство е токму Јан Диоманде. Младиот крилен напаѓач ја воодушеви фудбалската јавност во победата на својата репрезентација против Еквадор, беше еден од најзаслужните играчи за минималната победа од 1:0.

Диоманде во текот на целиот натпревар создаваше големи проблеми за еквадорската одбрана, а особено се истакна во дуелите со Пјеро Хинкапије. Со своите продори, брзина и технички квалитет уште еднаш покажа зошто оваа сезона привлекува големо внимание во дресот на РБ Лајпциг.

Сепак, зад неговите блескави настапи се крие многу поемотивна приказна. Додека повеќето играчи на Светското првенство сонуваат спортски успех и остварување на детските соништа, Диоманде на теренот излегува со дополнителна мотивација. Секој натпревар го посветува на својата прерано почината сестра, чија загуба го следи низ целата кариера.

💔🇨🇮 Yan Diomande published an emotional letter to his late sister Roxane, recalling their childhood struggles, his long road to professional football, and her unwavering belief in him.

🕊️ “Since you died, I’m just empty. It’s like I’m not even human anymore.” pic.twitter.com/BQS55HotSf

— SleeperFootballNews (@SleeperFootNews) June 18, 2026

Во пресрет на почетокот на Мундијалот, Диоманде за „The Players’ Tribune“ напиша емотивно писмо посветено токму на неа. Неговите зборови допреа милиони навивачи ширум светот, а во продолжение следи превод на тој потресен текст.

„Драга Роксана,

Се сеќаваш ли кога некој ми купи лажен дрес од Јунајтед, а јас со црн маркер на грбот напишав Роналдо 7?

Не знаевме што значи да се биде богат или сиромашен. Знаевме само што е среќа.

Се сеќаваш ли на 25-те луѓе што спиеја во една куќа во Абиджан? Мама сакаше да ги гледа нејзините серии. Сите други сакаа филмови. Се сеќаваш ли како секогаш се преправав дека спијам, а потоа по полноќ одев во собата со телевизорот? Го намалував звукот на две цртички и гледав фудбал во мрак и сонував.

Се сеќаваш ли кога возрасните ме видоа како играм во прашина и ме нарекоа ’Роберто Карлос’ поради тоа колку силно шутирав? А јас тајно бев лут затоа што мојот идол беше Роналдо.

Се сеќаваш ли кога заминав да играм далеку од дома? Имав девет години…“

(и понатаму писмото продолжува со неговата животна приказна, детството, тешкотиите, смртта на сестрата и мотивацијата што ја носи на теренот)

Сè што правам на фудбалскиот терен, го правам за тебе.

Успеавме. Сè што кажа се оствари.

Твојот брат, Јан“

Нејмар ќе го пропушти и вториот меч на Бразил на Светското првенство