На почетокот на 20 век, одморот на море не личеше на она што го знаеме денес. Плажите биле места за прошетка во долги фустани и одела, а сончањето се сметало за неприфатливо за високото општество. Белата, таканаречена „порцеланска“ кожа била симбол на престиж и аристократија. А потоа на сцената се појавила Коко Шанел, која, сосема случајно, ја променила перцепцијата и за модата и за туризмот.

Во 1923 година, Шанел се нашла во француското одморалиште Довил. Враќајќи се од бродот, таа била фотографирана со исончана кожа. Наместо да го крие, таа несвесно го претвори својот исончан тен во тренд. Нејзиниот исончан тен, заедно со едноставната, лесна летна облека, станаа симбол на елеганција и модерен живот.

Овој момент беше пресвртница. Француската и италијанската ривиера станаа епицентар на нова култура на одмор. Исончаниот тен, наместо знак на физичка работа, стана статусен симбол и индикатор за луксузно патување. Луѓето почнаа масовно да се собираат кон морето, сакајќи да го постигнат истиот исончан тен што Шанел го носеше со таква елеганција.

Овој тренд ги охрабри туристичките места да се прилагодат на новата побарувачка, а почнаа да се појавуваат лежалки, чадори и барови на плажа на отворено. Гардеробата исто така се промени, од тешки костими за капење и слоеви до лесни фустани и стилски капи. Јадранскиот брег, Азурниот брег и италијанската ривиера доживеаа вистински бум, а морскиот туризам доби нова димензија.

Иако Шанел не е единствената одговорна за оваа промена, таа беше клучна фигура во неговото популаризирање во модните кругови. Неговото влијание се прошири надвор од модата, менувајќи го значењето на одморите – од пасивно набљудување на морето до активно уживање во него. Нејзината естетска и социјална револуција го претвори морето во модна писта, а крајбрежниот туризам во глобален феномен.