Во Домот на културата „Јане Сандански“ во Пехчево, на 18 април (сабота), со почеток во 12 часот, директорката Валентина Веселинска ќе ја отвори „Будна вода“ – изложба на слики од Дијана Петкова, а во 13 часот, во Матичната библиотека „Кочо Рацин“ во Пехчево директорката Габриела Костадинова ќе ја промовира збирката „Разбудена вода“ – хаи[бун]накуа од Дијана Петкова.

Циклусот „Будна вода“ опфаќа четириесет дела, но ќе бидат изложени само дваесет слики работени во техниката акрилик на платно и комбинирана техника. Сликите се работени во периодот од 2022 до 2025 година.

Збирката „Разбудена вода“ содржи дваесет хаи[бун]накуа и дваесет фотографии од сликите од Дијана Петкова.

…„Разбудена вода“ претставува пример за таканаречено женско писмо и тоа од многу аспекти. Прво, напишана е во жанр измислен и промовиран од жена авторка, кој се базира на жанр кој, исто така, е измислен и промовиран од жена авторка, а на ова може да се надоврземе и дека ниту еден маж автор никогаш претходно не напишал книга во овие жанрови. Второ, за разлика од „машките“ патописи, кои се дескриптивни, фактички, понекогаш дури и оценувачки, „женските“ патописи на Дијана Петкова се пишувани од една сосема поинаква фокализација; тие се поетични и интроспективни и прават силни паралели меѓу внатрешниот душевен и надворешниот конкретен свет. Уште во втората реченица на воведот, авторката го воведува симболот на водата како нешто „најженско“: „[водата] ме следи уште од мојот зачеток, во утробата на мајка ми, преку моето раѓање и продолжи во мојата утроба со раѓањето на двете деца што ги донесов на овој свет“. Таа поврзаност на жената и мајката со водата се провлекува низ сите хаи[бун]накуа во збирката, па и во воведот“… напиша Елена Пренџова во рецензијата за збирката.

Дијана Петкова е родена во Скопје. Дипломирала на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, на групата Македонски јазик со историја на книжевностите на југословенските народи.

Нејзината поезија е објавувана во списанијата „Современост“, „Стожер“, „Теа модерна“ и хрватското списание „Ирис“, а застапена е во антологијата „Отчукување на срцето во македонската поезија“ од Светлана Христова-Јоциќ (2012), во зборникот „Надреалистички гугилипапули“ со поезија и кратки раскази (2016), „Самодиви“ – панорама на поезија пишувана од жени, од преродбата до денес приредена од Славе Ѓорго Димоски и Јулијана Величковска (2023), во повеќе е-збирки и во Зборниците на „Поетски слем Македонија“ (2021, 2022, 2023, 2024).

Досега ги издала збирките поезија „Стефанија“ (1999), „Деца од свила“ – поезија со детски цртежи (2011), „Нова реалност за просторот“ (2013), „Честичка свесност“ – хаику и хаига (2014), „Мамо, што има за јадење?“ – хаику готвач за свесни мажи и жени (2016), „Енсо • Поврзување со целоста“ – хаику и хаига (2017) и „Поврзи се…“ – хаиги, со фотографии од убавините на Македонија изработени од Камелија Шојлевска (2018), „Растајнување на светлината“ – хаинаку, превртено хаинаку и хаинага (2019), „Момент во денот“ енсо • хаику дневник (2020), „Скротителка на змејови“ – хаи[бун]наку и „Разбудена вода“ – хаи[бун]наку / каталог.

Во креативниот центар „Арс вивенди“, каде што работи како менторка во студиото за креативно пишување, организирала дваесет завршни изложби и промовирала шест книги: „Слободна вода“, „Тивките сили на духот“, „Мисли молкома“, „24/7“, „Месечино, диши!“ и „Дремката на облакот“, изработени од деца – членови во овој креативен центар.

Учела сликање кај академскиот сликар и ликовен педагог Тони Шулајковски. Авторски потпис ставила на две самостојни изложби „Момент во денот“ и „Будна вода“, на три онлајн изложби на платформата „Artsteps: Life is poetry“, „Поврзи се“ и „Седум порти на лотосот“, а учествувала и на дваесетина групни изложби. Живее и работи во Скопје.