Во пресрет на 70-годишнината од Изборот на песна за Евровизија, Европскиот радиодифузен сојуз (ЕБУ) започна амбициозна светска иницијатива за пронаоѓање на одамна изгубени снимки од најраните години на натпреварот. Станува збор за сериозна трка со времето, односно обид да се спасат делови од телевизиската историја кои можеби сè уште постојат, но се скриени во архиви, приватни колекции или заборавени тавани.

Во фокусот на оваа потрага се две изданија што со децении важат за „изгубени“: првата Евровизија од 1956 година во Лугано и изданието од 1964 година во Копенхаген. И покрај тоа што Евровизија е еден од најдолговечните телевизиски настани, комплетни видеоснимки од овие две години не постојат во официјалните архиви. Причината не е негрижа, туку технолошките и економските услови од тоа време. Во 50-тите и 60-тите години снимањето било скапо и ограничено, а телевизиите често ги бришеле и повторно ги користеле лентите. Долгорочното архивирање едноставно не било стандард.

И покрај тоа, делови од историјата не се целосно изгубени. Денес постојат аудио-снимки, кратки видеофрагменти, фотографии и сведоштва. На пример, делумна снимка од победничкиот настап на Џиљола Чинкуети е повторно пронајдена и реставрирана, што покажува дека изгубени материјали сè уште може да излезат на виделина.

Зошто овие изданија се толку важни? Прво, 1956 година го означува раѓањето на глобален културен феномен. Второ, тие се вреден увид во раната телевизиска продукција, пред дигиталната ера. И трето, Евровизија денес е симбол на културна размена, па овие записи се дел од заедничкото европско наследство.

ЕБУ сега повикува јавноста да помогне. Се бара сè што би можело да помогне – цели снимки, делумни клипови, домашни записи, филмски ролни или фотографии. Дури и најмал фрагмент може да помогне во реконструкцијата. Се претпоставува дека материјалите би можеле да се најдат во приватни колекции, архиви надвор од земјите-домаќини или во стари складишта. Доколку се пронајдат, ќе следи процес на дигитална реставрација во соработка со архивисти и телевизиски куќи.

Како што истакнува директорот на натпреварот, Мартин Грин, ова е „глобална потрага по богатство“, во која секој може да учествува.