По долги одлагања и неизвесност, Австрија конечно ја утврди својата позиција во однос на новата климатска цел на Европската Унија до 2040 година. Владата во Виена, според Социјалдемократската партија (SPÖ), ќе го поддржи предлогот на Европската комисија за намалување на емисиите на стакленички гасови за 90 проценти во споредба со нивото од 1990 година. Со ова, Австрија се приклучува на земјите што ја поддржуваат амбициозната политика за климатска неутралност, иако до последен момент не беше јасно каков ќе биде нејзиниот став.

Очекувањата се министрите за животна средина и клима на земјите членки да гласаат во Брисел, а одлуката да биде донесена до доцните вечерни часови. Австрија долго време одбегнуваше да ја достави својата позиција, што создаде дополнителен притисок во преговорите. Освен Австрија, до последeн момент не се изјаснија ниту Романија ниту Белгија, што дополнително го зголеми неизвесниот исход на гласањето.

Преговори под притисок и услови на Виена

Според австриските медиуми, Министерството за земјоделство и животна средина, со кое раководи Норберт Точниг од Народната партија (ÖVP), на почетокот најави дека ќе гласа за предлогот само доколку бидат исполнети неколку услови. Виена бараше да не биде ставена во понеповолна положба во споредба со другите земји, бидејќи веќе има строги национални стандарди за емисии и одржливост. Меѓутоа, според европратеничката на зелените Лена Шилинг, овие барања веќе биле вклучени во текстот на компромисниот предлог. Таа го критикуваше однесувањето на австриската влада нарекувајќи го „игра со оган“ за сите што ја сфаќаат климатската криза сериозно.

Иако министерот Точниг изјави дека ќе бара дополнителни измени, сепак Австрија најави дека ќе гласа за целта од 90 проценти. Дополнително, Точниг во последен момент предложи продолжување на рокот за доделување на бесплатни сертификати во рамки на системот за тргување со емисии, што предизвика нови дебати меѓу министрите.

Според експертите, Австрија би можела да биде клучниот глас што ќе овозможи да се постигне квалификувано мнозинство за усвојување на новата цел. Против предлогот и понатаму се Полска, Италија и Чешка, кои сметаат дека амбициозната цел ќе има високи економски последици за нивната индустрија.

Поделби во Унијата и патот кон нови цели

Голем дел од расправата меѓу министрите се однесува и на тоа колку ќе им биде дозволено на земјите членки да купуваат меѓународни климатски сертификати. Европската комисија предложи лимит од три проценти, што значи дека земјите од 2036 година ќе можат до 2040 година да го покријат овој дел од своите емисии со купени кредити. Австрија се согласува со овој механизам, иако некои земји бараат повисока граница, што би значело помали реални намалувања во рамки на Унијата.

Овој предлог предизвика реакции кај еколошките организации и научната заедница, кои предупредуваат дека секое олеснување на правилата ќе го оддалечи континентот од вистинската декарбонизација. Дополнителен предмет на расправа се и предлозите за пофлексибилни правила во трговијата со емисии, како и прашањето за технологиите за складирање на јаглерод, кои некои земји ги сметаат за неопходни, а други за опасна одвлекувачка стратегија.

Дискусиите доаѓаат само неколку дена пред почетокот на Светскиот климатски самит во Дубаи, каде што Европската Унија треба да ги претстави своите среднорочни цели до 2035 година. Наместо конкретен план, Унијата досега има само декларација во која се предвидува намалување на емисиите меѓу 66 и 72 проценти во однос на нивото од 1990 година. Тоа претставува меѓуфаза кон поголемата цел на Европската комисија, намалување на емисиите за 90 проценти до 2040 година, што треба да ја подготви Унијата за климатска неутралност до 2050 година. Експертите предупредуваат дека без единствен став и јасен механизам за спроведување, и овие цели може да останат само политички декларации без реален ефект.