Поп-пејачката и професорка по виолина Андријана Јаневска живее во ритам во кој музиката, семејството и личниот мир се испреплетуваат со искуства, патувања и постојана креативна потрага.

Од зимските денови во Маврово и во Швајцарија, преку семејните ритуали и поддршката што ја добива од сопругот, до новите музички проекти и животните лекции што сака да им ги пренесе на младите, Јаневска во интервјуто за „Слободен печат“ зборува за балансот меѓу професијата и приватниот живот…

Неодамна се вративте од Швајцарија. Какви импресии носите од таму и колку патувањата се важен дел од вашиот живот и инспирација?

– По празниците најнапред заминавме во Маврово, каде што задолжително одиме секоја зима и се дружиме со нашите пријатели, а потоа продолживме кон Швајцарија и Франција. Патувањата за мене се вистински здив помеѓу две интензивни работни фази. Швајцарија има посебен шарм, сè е чисто и уредно, а природата е толку моќна што те тера да застанеш и да размислиш. За мене патувањата се голем извор на инспирација, бидејќи кога го менуваш амбиентот, го менуваш и погледот кон сопствениот живот.

Дали зимата е едно од омилените времиња од годината? Колку уживате во скијањето со сопругот и синовите?

– Секое годишно време е убаво на свој начин и во секое од нив наоѓам нешто што го сакам. Зимата ми е навистина едно од најдрагите годишни времиња, најмногу поради празниците и слободните денови поминати со семејството. Има нешто смирувачко во снегот, во планинската тишина и во чувството дека времето оди побавно. Зимувањата со сопругот и синовите се наш семеен ритуал, моменти кога сме целосно заедно, без телефони и без распоред, само ние и природата. Тоа се спомени што остануваат засекогаш.

По што ќе ја паметиш годината што измина – музички, семејно или нешто сосема друго?

– Минатата година беше многу продуктивна, исполнета со нови идеи, проекти и предизвици, но и емотивно многу интензивна. За жал, трагичниот настан во Кочани остави длабока лузна кај сите нас. Загубивме многу млади луѓе, пријатели и колеги, што силно нè потсети колку животот е кревок.

Често велиш дека поддршката од сопругот ти дава „ветар во грб“. Како тоа влијае врз твојата креативност и инспирација при создавањето музика?

– Кога имаш човек покрај себе кој верува во тебе, те охрабрува и ти дава простор да бидеш тоа што си, тогаш креативноста тече многу полесно. Тој „ветар во грб“ ми овозможува да експериментирам и да бидам искрена во музиката, без страв. Со сопругот сме заедно точно 20 години, од кои 15 во брак.

Летово славевте 15 години брак во Барселона. Кое е најдрагоцено сеќавање од тој пат и што научивте за себе како пар?

– Летувањето во Барселона беше повеќе од патување, беше потсетник на сè што сме поминале заедно. Тоа е град со енергија, боја и живот и совршено се вклопи со нашето расположение. Најдрагоцено ми е сознанието дека и по толку години, сè уште умееме да уживаме во заедничките моменти и да се радуваме на едноставните нешта.

Зад себе имаш долга кариера. Како низ годините успеваш да ги балансираш професорскиот ангажман, музичката кариера и времето со семејството?

– Балансирањето меѓу професорскиот ангажман, музичката кариера и семејството е постојан предизвик. Има денови кога доминира работата, но и денови кога семејството е апсолутен приоритет. Научив дека клучот е во добрата организација, но и во прифаќањето дека не мора секогаш сè да биде идеално.

Какви музички проекти подготвуваш во 2026 година? Можеме ли да очекуваме нови песни, албум или концерти?

– Во моментов работам на нов авторски материјал, но и на песни што ги пишувам за моите ученици. Би сакала оваа година да ја заокружам со поголеми проекти – албум и концерт.

Кои се највредните лекции што ги научи во музиката и животот досега и што би сакала да им пренесеш на младите музичари?

– Највредната лекција што ја научив е дека човек треба да се стреми да биде среќен. Успехот нема вистинска вредност ако не си верен на себе и на својот талент. Во музиката, како и во животот, трпението, дисциплината и љубовта кон она што го работиш се суштински. На младите музичари би им порачала да учат, да работат и да не се плашат да бидат свои.

Дали сè уште имаш време за партија шах?

– За жал, во моментов играм само онлајн. Шахот ми претставува вистински одмор за умот и уште еден начин да ја одржувам концентрацијата и фокусот.

За крај, ја чекаш ли пролетта за да ја отвориш сезоната на мотор и колку тоа стана дел од твоето секојдневие?

– Пролетта секогаш ја чекам со посебна радост. Возењето мотор не ми е само хоби, туку дел од моето секојдневие и начин на кој ги избиструвам мислите. Тие моменти на пат, кога си сам со звукот на моторот и со сопствените мисли, ми носат чудесен спој на мир и адреналин што ме полни со енергија. Тој баланс меѓу концентрација и уживање е нешто што ме држи будна, присутна и жива, и што ми дава дополнителна инспирација и во музиката.