Во галеријата „Остен“ на 12 март (четврток), во 19 часот, ќе биде отворена самостојната изложба на слики на хартија создадени во периодот 1986-1987 година од реномираниот македонски уметник Свето Манев.

Оваа изложба се осврнува на минатогодишниот јубилеј, 80-годишен животен век на уметникот, претежно поминат во уметничко создавање; се најавува и значаен јубилеј на уметничката група „77“, чиј основач и постојан член е Манев; и се одбележува 40-годишнината од создавање на циклусот „Човек, средство и цел“ (еден од носечките циклуси во неговото творештво), создаден 1986 година.

Во „Човек, средство и цел“ Манев го соочува гледачот со фундаментален парадокс. Самиот наслов поставува прашање: Дали човекот е дефиниран според неговата корисност, неговата функција како „алатка“ во технолошката или општествената машина што на крајот може да го издаде? Или го наоѓа своето вистинско значење во самоопределена „цел“, дури и во услови на невидени закани и системски неуспеси? Вистинските прашања се половина одговор, а целосниот контекст на оваа тема ќе може да се открие со посета на оваа извонредна изложба.

Роден во Свети Николе во 1945 година, уметничката основа на Свето Манев е создадена на Академијата за применети уметности во Белград, каде што дипломирал во 1970 година. Ова образование, проткаено и со класична дисциплина и со модернистичките струи од тоа време, му обезбедило ригорозен технички речник. Сепак, токму неговата длабока поврзаност со земјата и народот на Македонија е она што постојано ја исполнува неговата работа со длабоко чувство за човечност.

Како член на ДЛУМ (Друштво на ликовните уметници на Македонија) и основач на влијателната уметничка група „77“, Манев е централна фигура на современата уметничка сцена во регионот, а неговите придонеси се признати со признанија, вклучувајќи ја и престижната награда „Лазар Личеноски“ за сликарство, Посебно Гран-при на „Остен биенале Скопје 2022“ и „Остенов уметник на годината 2025“.

– Создаден во 1986 година, циклусот „Човек, средство и цел“ на Свето Манев се појавува на специфична историска раскрсница – момент кога вербата во напредокот и технологијата на дваесеттиот век беше длабоко потресена. Таа година, катастрофата во нуклеарната централа Чернобил испрати невидлива сенка низ Европа, тивка контаминација што го предизвика односот на човештвото со сопствените креации. Во оваа атмосфера на латентна вознемиреност и егзистенцијално прашање мора да се разберат моќните фигурации на Манев, како раката на уметникот да станала сеизмограф, регистрирајќи ги скриените потреси на неговото време. Сегашната изложба не само што нуди нова средба со овој моќен опус, туку означува и значаен јубилеј: 40-годишнината од неговото создавање.

Со „Човек, средство и цел“, Свето Манев не само што го потврдува своето место како витален хроничар на човечката состојба, туку претставува и дело кое резонира со скриените стравови на своето време. Неговите слики не нудат лесни одговори. Наместо тоа, тие претставуваат огледало кое нѐ принудува да размислуваме за нашата сопствена двојна улога во светот: како инструменти на дејствување и како суштества во потрага по смисла, ранливи, но сепак трајни. Токму ова безвременско, немирно истражување, интензивирано од историскиот момент на неговото создавање, го прави овој циклус толку привлечен и толку длабоко човечки. Сега, додека ја одбележуваме 40-годишнината од неговото создавање, овој циклус од Манев нè поканува повторно да ги разгледаме долготрајните еха во времето и трајната моќ на уметноста да му даде форма на неискажаното – напиша Корнелија Конеска, во текстот во каталогот за изложбата.