Првиот кадар беше снимен на падините на Средно Водно

Режисерот Срѓан Јаниќијевиќ со филмот „Касапско оро“ ќе трага по вистината

Во драматичен амбиент на првата сцена во филмот и со исклучителна филмска екипа, на 22 мај, на падините на Средно Водно падна првата клапа на играниот филм со работен наслов „Касапско оро“ на режисерот Срѓан Јаниќијевиќ.

Долгометражниот игран филм „Касапско оро“ ќе биде сниман на локации низ Скопје во период од три недели. Работен е по сценарио на Сашо Кокаланов и Дејан Дуковски, режијата е на Срѓан Јаниќијевиќ, директор на фотографија е Дејан Димески, а продукцијата е на „Ново македонско видео“, односно „Њу Момент“.

Носечките ликови на приказната ги играат актерите Никола Ристановски и Дарја Ризова, а клучни улоги имаат и Сашко Коцев и Оливер Митковски.

Во општество полно со корупција, уредникот ветеран Бодан и амбициозната млада новинарка Софија, независно еден од друг, откриваат скандалозно видео. Одбивајќи да бидат замолчени од закани и мито, се соочуваат со опасна мрежа од политика, интриги, корупција и секс-скандали. Филмот навлегува во темниот, груб свет на моќта и хипокризијата кои влијаат врз секој слој од општеството.

Еден од сценаристите, Сашо Кокаланов, вели дека ова е филм за лажниот морал, не само на политичарите или на новинарите, туку на целото општество.

– Филмот не претендира да биде перцепција за македонското новинарство. Тоа е само некаков поширок контекст за една многу конкретна приказна. Ликовите од приказната не се пресликани реални личности, но се градени со многу „позајмици“ од лепеза вистински ликови од нашето општествено и медиумско милје – вели Кокаланов.

Кокаланов го „градеше“ сценариото заедно со Дејан Дуковски, успешно склопувајќи го мозаикот на приказната.

– Ова е приказна за фанатична храброст преку големи лични жртви да се добие Донкихотовска борба против крајно корумпираниот и криминален режим на власт кој е спремен на сѐ за да ја задржи. Со голема веројатност сѐ да остане само уште едно мочање во ветер, приказната што ја раскажуваме го потенцира фактот дека основата на сите демократски општества е во слободата на медиумите кои на тој начин се и контрола на власта во однос на јавното мислење. Ова подразбира медиуми кои не се купени и не работат за ничии интереси. Слободни новинари за кои вистината мора да биде единствен интерес – вели Дуковски.

Сашо Пешев, Дејан Дуковски и Сашо Кокаланов

Режисерот Срѓан Јаниќијевиќ филмот по жанр го дефинира како политички трилер и, според него, ќе биде визуелно впечатлив за да ја долови тензијата и борбата на главните ликови во потрага по правда и во корист на вистината и јавниот интерес. Додека тече професионалната и лична приказна на Бодан и Софија, интензивното дејство, кое се случува паралелно во само 24 часа, ќе ги внесе гледачите и во приватниот хаос на ликовите во потрага по правда, во морално амбивалентен свет.

– Идејата за сценариото на филмот е стара десетина години и како минуваше времето ферментираше низ повеќе фази. Приказната тече нелинеарно и важен ќе биде аспектот на нејзиното визуелно претставување. Како основна тема на филмот е трагањето по одговор на прашањето: Колку е тешко да останеш чист? – објаснува режисерот Јаниќијевиќ.

За ефектот од начинот на кој оваа тема ќе биде филмски обработена, извршниот продуцент Сашо Пешев од „Њу Момент“ вели дека очекува интерес во јавноста и меѓу љубителите на филмската уметност, бидејќи во центарот на дејството ги има изложеноста и предизвиците на новинарската професија во транзициска држава каде што политиката, корупцијата и криминалот одат заедно.

Филмот е финансиран со минималниот буџет од Агенцијата за филм, бидејќи се води како дебитантски филм на Срѓан Јаниќијевиќ и затоа има продукциски предизвици кои треба умно и креативно да бидат решени.

– Дел од филмот се случува во автомобил, а за тоа квалитетно да се сними се потребни посебни технички предуслови. Донесовме специјална опрема и приколка од Словенија и верувам дека ќе успееме да го добиеме визуелниот израз што го сакаме – вели Пешев.

Никола Ристановски, Срѓан Јаниќијевиќ, Дарја Ризова и Сашо Пешев

Актерот Никола Ристановски за својот лик на новинарот Бодан вели дека нема голема теза, но употребува лични критериуми и се обидува да сочува одредени лични и професионални кодекси во секоја сцена. Во секој миг на личната борба со моќта, ликот се обидува да дојде до вистината. Во градењето на ликот Ристановски тргнува од човечката димензија врз која е надградена професионалната компонента.

– Работите никогаш не се црно-бели и тоа е главниот постулат во сценариото. Ама така е и во животот. Секое наше дејство, секој акт, секоја постапка, ни се враќа како бумеранг. И затоа ни се потребни критериуми според кои ќе го изградиме ликот, критериуми кои се неопходни за дел по дел да го составуваме мозаикот. Не постојат морални норми кои се генерални и употребливи секој ден, дури и секој час, така што секој нов момент е ново парче во мозаикот. Светот на медиумите не е одвоен од сите останати светови околу нас, само што тука има поголем концентрат. Впрочем, како и во мојата професија. Овој свет не се одвојува од целото милје, само што тука интензитетот на сите случувања е на квадрат споредено со сите останати. Рефлексиите се посилни, реакциите се подраматични и повидливи – вели Ристановски.

Актерката Дарја Ризова, лицето на едната страна во решавањето на предизвиците на новинарската професија, вели дека е инспирирана од ликот на Софија и потрагата по нејзините мотиви, односно нејзината лична приказна, како и границата до која таа е подготвена да отиде. Според неа, во основа истражувачкото новинарство е последниот бедем на јавниот интерес против злоупотребите на моќните.

– Во држави со дисфункционален или корумпиран правен систем како нашиот, оваа професија е и една од најризичните. Освен тоа, истражувачките новинари не се никогаш доволно платени, земајќи ги предвид личните жртви и одрекувања. Силата на овие медиуми зависи од независноста, а таа од изворот на финансирање. Филмот е објективен и реалистичен. Случувањата се доволно општи за да избегнат дневна политика, а на моменти неизбежно асоцијативни со случувања од нашето блиско и далечно минато – вели Ризова.

За Дарја Ризова ликот на Софија е прво појавување во долгометражен игран филм. Во подготовките за ликот соработувала со колегите Ристановски, Митковски и Коцев од Македонскиот народен театар, со кои била партнерка на театарската сцена, а со овој филм е партнерка и во филмските сцени.

Последниот кадар на „Касапско оро“ е планиран за крајот на јуни, во текот на летото ќе влезе во фаза на постпродукција и наесен филмот ја очекува премиерата.

Почитуван читателу,

Нашиот пристап до веб содржините е бесплатен, затоа што веруваме во еднаквост при информирањето, без оглед дали некој може да плати или не. Затоа, за да продолжиме со нашата работа, бараме поддршка од нашата заедница на читатели со финансиско поддржување на Слободен печат. Станете член на Слободен печат за да ги помогнете капацитетите кои ќе ни овозможат долгорочна и квалитетна испорака на информации и ЗАЕДНО да обезбедиме слободен и независен глас кој ќе биде СЕКОГАШ НА СТРАНАТА НА НАРОДОТ.

ПОДДРЖЕТЕ ГО СЛОБОДЕН ПЕЧАТ.
СО ПОЧЕТНА СУМА ОД 100 ДЕНАРИ

Видео на денот