
Да се вакцинирам или да не се вакцинирам? Тоа е прашањето сега
Ниту еден педијатар, дефектолог или специјален педагог не ги советува своите пациенти да не се вакцинираат. И самите тие ги вакцинираат своите деца. Како тогаш дојдовме до таков експоненцијален раст на анти-ваксери не само за ММР вакцината, туку општо за сите вакцини?
Меѓународниот академски свет во ерата на интернетот веќе со години има една затскриена цел, која не е поврзана со вистината, фактите, додадената вредност и давањето смислени одговори на најважните прашања на денешницата, а тоа е креирање сензации и популарност која се манифестира преку висок број на цитирања и хранење на егото.
Препорачано
И додека популарните стручни весници се занимаваат како подобро да ја продадат темата на која некој истражувал, помалку време им останува да се занимаваат со суштината, и со квантитативната и квалитативната оценка на методологијата која ја применува авторот, односно авторите. Без да навлегувам во детали како треба да се изведуваат методолошките проверки, би сакала повеќе да се осврнам на последиците од нестручноста и недоволната заинтересираност на читателите и стручната јавност да им се сервира вистината.
Имено, во 1998та година Ендру Вејкфилд и неговите соработници, во престижен стручен весник и преку прес- конференција објавуваат труд кој се базира на 12 деца кај кои е конститиран аутизам кој тврди дека постои врска помеѓу аутизмот и примањето на три дози на ММР вакцината. Контроверзната тема и големата медиумска пропратеност ја разбрануваат стручната јавност која со текот на годините ги побива сите тврдења на Вејкфилд, чии соработници во истражувањето се повлекуваат. Стручни лица од други држави пробуваат да ја применат истата методологија на различен примерок на деца и не успеваат да најдат врска меѓу вакцината и аутизмот. Низ годините се откриваат бројни конфликти на интереси, големи заработени суми и следи негово бришење од докторскиот регистар на Обединетото Кралство. Имам водено многу разговори со експерти од полето на аутизам од Словенија, Израел, Америка и ниту еден од нив не смета дека ова истражување е релевантно и научно издржано. Ниту еден педијатар, дефектолог или специјален педагог не ги советува своите пациенти да не се вакцинираат. И самите тие ги вакцинираат своите деца. Како тогаш дојдовме до таков експоненцијален раст на анти-ваксери не само за ММР вакцината, туку општо за сите вакцини?
Штетата е направена кога пропустите од стручната јавност ќе се прелеат на социјалните мрежи и по интернетот, каде секој кој поседува рутер мисли дека може да се само-дијагностицира и да стане експерт на темата која ја пребарал на Гугл и на која ѝ посветил 20 минути. Заради тоа, медицински лица добиваат заразни болести кои со години биле истребени и де-еволуираме како човештво. Се чини дека преку интернетот испливуваат на површина сите човечки несигурности, незадоволства од себе и од нивното најблиско окружување. Но, интернетот во нивниот случај не е само инструмент кој ги создава тие емоции, туку е и инстурмент преку кој тие емоции се канализираат, што е уште пострашно. Од тука излегуваат на видело многу човечки потреби, од тоа да се биде експерт на секое поле и со тоа апсолутно целосно да се потцени, занемари и направи небитна експертизата на лицата кои се бават со конкретната проблематика, до потребата некој да се навреди и некому да му се испраќаат закани по животот.
Проблемот со КОВИД-19 пандемијата додаде и трета димензија: Потребата да се биде неодговорен кон животот и здравствената состојба на некој друг кој го среќаваме во јавниот превоз, во супермаркет, во кафуле, на свадба, сè врз основа на шпекулации кои ги читаме на портали, групи на Фејсбук и ЈуТјуб видеа. Можеме да се согласуваме или не со начиниот на кој Министерството за Здравство и останатите институции се справуваат со пандемијата (јас на пример бев шокирана кога на граница не ми побараа доказ за вакцина, негативен тест или потврда дека сум преболела), но зошто не можеме да се согласиме дека кон себе и кон другите треба да бидеме одговорни?
Проверката на потврдата за вакцинираност или прележаност е секојдневие во Словенија, и го бараат сите ресторани и кафулиња доколку сакате да бидете внатре, сите кина, театри, сали за концерти итн. И тоа е така откако вакцинацијата стана достапна за широката јавност. Од таквата проверка никој не беше фрапиран ниту разочаран. Не сум била сведок на ниту едно недоразбирање. Уште при самото вакцинирање сте информирани колку проценти е ефективна вакцината и во секој момент можете преку тест да проверите колку антитела имате.
Знаете дека и покрај вакцината, може да се случи да заболите, но тоа апсолутно не е причина да не се вакцинирате. Морам да признаам дека ни Словенија не е исклучок кога станува збор за скептицизам кон вакцините, впрочем на најновото Евробарометар истражување, Словенија е прогласена за држава со највисок процент на скептици во ЕУ. За тоа освен сите шпекулации на социјалните медиуми, дел од вината носат и медумите, особено порталите кои споделуваат информации секогаш кога се случила смрт, а лицето било вакцинирано, независно што била причината за смртта.
На пример, смртен случај со вакцината Џонсон и Џонсон се случи неколку дена пред јас да ја примам вакцината, а никој од нас немаше апсолутно никаква информација за здравствената ситуација на починатата и за лекувањето кое и било пружено. Не мислам дека таквите информации треба да се кријат, напротив треба да се споделуваат, меѓутоа сите пропратни информации мора да бидат транспарентни за да не дојдеме до погрешни заклучоци и теории на заговор дека некој сака токму нас да нè убие.
Нималку не бев изненадена од организираниот протест во Скопје против новите мерки и покрај тоа што со истиот не се согласувам. Доколку протестот и критиките се конструктивни, тогаш се добредојдени. Она од што бев изненадена се навредите упатени кон медицинскиот персонал, нивното сатанизирање и прогласување за убијци. Но, кога ќе размислам подлабоко, нема зошто да бидам изненадена и шокирана, кога такви коментари се под секоја објава на министерот Филипче и под секој објавен текст на порталите кој се однесува на пандемијата. Наивно мислиме дека доколку некој нешто напише, не значи дека тоа и може да го изговори, а не сфаќаме дека проблемот е во тоа што некој е способен нешто такво да помисли.
Ваквата одвратна несовесност и нечовечност е показател колку луѓето можат да бидат слепи и глуви пред фактите само за да ја заговараат својата сопствена кауза. И дури медицинскиот персонал продолжува одговорно да ја врши својата работа, да се одрекува од одмор и да се изложува на ризик себеси и своите најблиски, најмалку што можеме да направиме е да се потрудиме да им ја олесниме работата.
Единствениот начин да го направиме тоа е да се вакцинираме и да им веруваме на стручњаците, а не на шпекулантите и инфлуенсерите на Фејсбук, и покрај тоа што очајно прават сè да привлечат внимание и истото да го задржат. Впрочем, тоа им е работа, нели?