
Празничен муабет со Кристина Арнаудова: Масата беше свечено наместена, телевизорот гласно пуштен, а малата елка полна лампиони, сè би дала за уште една таква новогодишна ноќ
Елка, подароци, гласниот телевизор, домот на баба ми и дедо ми… Вака поп пејачката Кристина Арнаудова ги памети новогодишните празници кога била мала. Но, исто така, убав амбиент не ѝ недостасува ниту денес, особено кога е со своите синови и сопругот. Во пресрет на празниците со Кристина имавме мубает на многу теми.
Препорачано
На прагот на Новата 2024, што тебе ти ја одбележа изминатата година и по што најмногу ќе ја паметиш?
– 2023 година беше добра, патувавме, уживавме, работевме, од сè па малку (хахаха). Имаше и свои предизвици, а ме ставаше во ситуација да размислувам повеќе од вообичаено. Но, не сакам да ја кудам, туку да ѝ се заблагодарам и да се поздравиме.

Приказната за Дедо Мраз е можеби една од најубавите. Дали твоите деца веруваат во него и колку, како родител, се трудиш таа приказна да им ја донесеш дома и да трае што подолго?
– Дедо Мраз е олицетворение на вербата во невозможно, во магија, во исполнување на желби и се трудам таа магија да ја носиме сите во себе и да ја пренесеме на децата. Сонувањето и вербата се нешта кои треба да ги чуваме во нас, без оглед колку години имаме.
Како се прославуваат новогодишните празници во вашиот дом? Колку ти помагаат синовите во украсувањето на елката и домот?
– Многу сакаме новогодишно китење, музика, филмови. Но, некако декември е, сам по себе, во Скопје многу депресивен, па среќа што е Нова година, па да можеме да се израдуваме барем на нешто. Матео е помал и тој многу се радува на сè околу Нова година, а ние се трудиме да му ја оживееме максимално новогодишната магија со мали подароци и изненадувања. Максим е веќе поголем, па не е толку еуфоричен.
Каде за Нова Година?
– За Нова година ќе одиме на планина, малку да дишеме чист воздух, а децата и сопругот да скијат. Јас ќе уживам во белината и тишината и во топлиот чај, со оглед на тоа што не сум некој талент за спортови.

А, да те вратам назад во детството, што најмногу ти останало во сеќавање за новогошните празници?
– Како мала, бескрајно се радував на Новата година, на китењето на малата елка со украсите кои ги чувавме во една кутија, која мене ми личеше на ковчег со богатство. Се радував на многуте пакетчиња под елката, на новогодишната вечера со дедо ми и баба ми, масата која свечено беше наместена и телевизорот кој беше гласно пуштен. Би сакала за миг да можам да се вратам во тоа време и да ги гушнам силно баба ми и дедо ми…. Тоа е мојата асоцијација за Новата година како дете.
Ја изгубивме ли магијата околу празниците, конкретно во Скопје, имам чувство дека сè помалку се зборува за дочеци и прослави… Те вознемирува ли што градот не пулсира како некогаш? Што тебе лично ти недостасува?
– Скопје стана еден тажен, валкан и загаден град. Го сакам многу, но ова што му се случува не е љубов, туку уништување. Додека новогодишната магија владее секаде во светот, во сите мали и големи градови, ние китиме пет дена пред Нова година. Сите оние, пак, кои можат да патуваат во странство, одат таму само за да ја почувствуваат новогодишна магија. Едвај го чекам денот кога Скопје пак ќе почне да живее и убавее. Веројатно како и сите…
Неодамна настапи во салата „Јане Сандански“ на концертот на кој со своите колеги повторно покажавте што е добра музика… Какво беше чувството на сцената, се потсети ли на старите времиња и како сега звучеше „Прашина“?
– Настапот беше супер, се видов со колеги кои не сум ги видела многу одамна, а заедно во еден глас со публиката ја пеевме „Прашина“… на оваа земја ѝ се потребни многу повеќе вакви настани, не само со постара музика, туку и со нова. Публиката го сака и чека тоа, и тоа беше очигледно на тој настан.
Песната „Засекогаш“… прекрасна. Кој е тој клучен момент што те натера да ја отпееш и токму со неа да ѝ се вратиш на музиката?
– „Засекогаш“ е песна која не можев да ја одбијам. Едноставно сакав да ја снимам. Но, тоа не значи дека се враќам на сцена. Едноставно снимив песна затоа што така почуствував. За враќање на сцена, активно, не станува збор. Барем не во овој момент. Во мојата глава тоа е завршено.

Проект Среќа не застанува… оброк за секое дете, претстави, Шарено лето… не запираш. Што е тоа што те тера да помагаш и кои се следните хуманитарни предизвици?
– Проект Среќа работи секоја година на голем број активности и проекти, и јас сум сосема во тоа, целосно, па затоа и немам желба ниту време за музика… Сè додека имам ентузијазам, волја и идеи, ќе работам на проекти кои ќе им помагаат на децата на кои им требаме. Секако, со помош на целата јавност и голем број компании.
Имаш ли новогодишна желба која сакаш да ти се исполни?
– Имам само една желба, вистински. Тоа е да сме здрави и живи, сè друго ќе направиме.
