
Поетска ноќ во Велестово: Чудесната моќ на поетското село
Прекрасното село Велестово, од каде се простира најубавиот поглед кон Охридското езеро, на 21 и 22 август ќе биде домаќин на поетите и учесници на 32. Поетска ноќ во Велестово.
Годинашната Поетска ноќ во Велестово е посветена на творештвото на поетот Зоран Анчевски, за кое ќе беседи Милош Линдро, а стиховите ќе ги чита актерот Јован Цветкоски од Охрид. Ќе биде поставена и изложба на скулптури од Димитар Филиповски, а настанот ќе го отвори „Скопје гитар трио“ со мал концерт.
Препорачано
Традиционално, манифестацијата се случува сретсело, пред чешмата. Организаторите најавија дека настанот ќе биде организиран согласно препораките и протоколите за заштита од коронавирусот, со намален број на посетители и ќе се одржи на отворено. Но, и во вонредните услови програмата ќе се одржи, речиси, идентично како и претходните години.
– Тоа што најмногу ќе недостасува, поради вонредните услови, е она што не е дел од официјалната програма, односно, сето она што претходи и следува по официјалниот настан, по она што се случува на сцената, а тоа е дружењето, седенките, долгите разговори и песни длабоко во ноќта, заедничките прошетки со гостите на фестивалот, ќе ни недостасуваат прегратките со сите драги луѓе што, речиси, секоја година ја следат манифестацијата и го делат со нас чувството дека Поетска ноќ во Велестово е ден за празнување – истакнува Јулијана Величковска, член на организацискиот одбор на 32. Поетска ноќ во Велестово.

Откако доби меѓународна димензија, манифестацијата Поетска ноќ во Велестово се одржува во две вечери, а годинава, сепак, ќе недостигаат странските автори. Предвидено било на 22 август да се одржи вечер на современата исландска поезија, претставена од две исклучителни исландски поетеси – Кристин Омарсдотир и Сигурбјорг Трастардотир, но, овој настан е презакажан за следната година, со надеж дека ситуацијата дотогаш ќе се подобри.
– Не сакавме да правиме онлајн претставување, бидејќи тоа никако не соодветствува со суштината и душата на Поетска ноќ во Велестово. Нам ни е важно нашите гости да бидат тука со нас, да го доживеат Велестово, Охрид, Македонија. Да ја вкусат нашата храна, да го слушнат нашиот јазик, да создадат нови пријателства и спомени што потоа ќе ги понесат со себе и на тој начин ќе бидат амбасадори на македонската култура. Сепак, и покрај тоа, одлучивме да се одржи уште едно поетско читање на шест современи македонски поети: Биљана Стојановска, Тоде Илиевски, Владимир Мартиновски, Ѓоко Здравески, Павлина Атанасова и, по 12-годишна работа како организатор на фестивалот, првпат ќе читам и јас. Планираме ова поетско читање да се одржи во природа, на зајдисонце, на локација во селото Велестово, нешто како поетски пикник на зајдисонце – објасни Величковска.
Во деновите на карантин и изолација организаторите на манифестацијата работеа на дополнување на интернет-страницата www.velestovo.mk, а истовремено споделуваа фотографии од сите изминати изданија на социјалните мрежи. Велат дека имаат две причини за тоа. Едната е радоста и нетрпението со кое го очекуваат секое ново издание, а другата причина е тоа што секоја година Поетска ноќ во Велестово се здобива со нова, млада публика, а младите луѓе, главно, се информираат од социјалните мрежи. На овој начин сакале да им ја доближат манифестацијата со сета своја богата историја, испишана од најзначајните имиња на македонската поезија и уметност, воопшто. Покрај поетската и уметничката, Велестово има и една магична димензија.
– Велестово е чудесно блиску, но во исто време и неверојатно далеку од секојдневието, од брзиот живот, од вревата на градот, од обврските и трчаниците. Велестово е „чардак на небото“, како што кажал Петре М. Андреевски, но и секој што дошол тука, што поминал малку време гледајќи ја панорамата кон Охрид и езерото, знае за оваа чудесна моќ на селото. Тука некако како сето бреме да ни слегува од плеќи, ништо веќе не е важно, никој не брза, никој не зјапа во паметниот телефон, се забораваат грижите. Велестово е горе, над ниските вибрации. Тоа е место во кое не важат општите правила на функционирање и општење. Тука ни „скопјаништата“ не се туѓинци, а и странците се наши, во Велестово сите се исти и сите се добредојдени! А тоа е така заради велестовци! Нивниот дух, нивната енергија, нивниот начин на живот, особено начинот на кој им завршува денот – пред кооперација, каде и најжолчните расправи и најтешките спорови се решаваат со едно студено, испотено пиво! – открива Величковска.
(Текстот е објавен во „Културен печат“ број 44, во печатеното издание на „Слободен печат“ на 15-16 август 2020)