Поетска ноќ во Велестово: Чудесната моќ на поетското село

Прекрасното село Велестово, од каде се простира најубавиот поглед кон Охридското езеро, на 21 и 22 август ќе биде домаќин на поетите и учесници на 32. Поетска ноќ во Велестово.

Годинашната Поетска ноќ во Велестово е посветена на творештвото на поетот Зоран Анчевски, за кое ќе беседи Милош Линдро, а стиховите ќе ги чита актерот Јован Цветкоски од Охрид. Ќе биде поставена и изложба на скулптури од Димитар Филиповски, а настанот ќе го отвори „Скопје гитар трио“ со мал концерт.

Традиционално, манифестацијата се случува сретсело, пред чешмата. Организаторите најавија дека настанот ќе биде организиран согласно препораките и протоколите за заштита од коронавирусот, со намален број на посетители и ќе се одржи на отворено. Но, и во вонредните услови програмата ќе се одржи, речиси, идентично како и претходните години.

– Тоа што најмногу ќе недостасува, поради вонредните услови, е она што не е дел од официјалната програма, односно, сето она што претходи и следува по официјалниот настан, по она што се случува на сцената, а тоа е дружењето, седенките, долгите разговори и песни длабоко во ноќта, заедничките прошетки со гостите на фестивалот, ќе ни недостасуваат прегратките со сите драги луѓе што, речиси, секоја година ја следат манифестацијата и го делат со нас чувството дека Поетска ноќ во Велестово е ден за празнување – истакнува Јулијана Величковска, член на организацискиот одбор на 32. Поетска ноќ во Велестово.

Велестово е „чардак на небото“, како што кажал Петре М. Андреевски, но и секој што дошол тука, што поминал малку време гледајќи ја панорамата кон Охрид и езерото, знае за оваа чудесна моќ на селото

Откако доби меѓународна димензија, манифестацијата Поетска ноќ во Велестово се одржува во две вечери, а годинава, сепак, ќе недостигаат странските автори. Предвидено било на 22 август да се одржи вечер на современата исландска поезија, претставена од две исклучителни исландски поетеси – Кристин Омарсдотир и Сигурбјорг Трастардотир, но, овој настан е презакажан за следната година, со надеж дека ситуацијата дотогаш ќе се подобри.

– Не сакавме да правиме онлајн претставување, бидејќи тоа никако не соодветствува со суштината и душата на Поетска ноќ во Велестово. Нам ни е важно нашите гости да бидат тука со нас, да го доживеат Велестово, Охрид, Македонија. Да ја вкусат нашата храна, да го слушнат нашиот јазик, да создадат нови пријателства и спомени што потоа ќе ги понесат со себе и на тој начин ќе бидат амбасадори на македонската култура. Сепак, и покрај тоа, одлучивме да се одржи уште едно поетско читање на шест современи македонски поети: Биљана Стојановска, Тоде Илиевски, Владимир Мартиновски, Ѓоко Здравески, Павлина Атанасова и, по 12-годишна работа како организатор на фестивалот, првпат ќе читам и јас. Планираме ова поетско читање да се одржи во природа, на зајдисонце, на локација во селото Велестово, нешто како поетски пикник на зајдисонце – објасни Величковска.

Во деновите на карантин и изолација организаторите на манифестацијата работеа на дополнување на интернет-страницата www.velestovo.mk, а истовремено споделуваа фотографии од сите изминати изданија на социјалните мрежи. Велат дека имаат две причини за тоа. Едната е радоста и нетрпението со кое го очекуваат секое ново издание, а другата причина е тоа што секоја година Поетска ноќ во Велестово се здобива со нова, млада публика, а младите луѓе, главно, се информираат од социјалните мрежи. На овој начин сакале да им ја доближат манифестацијата со сета своја богата историја, испишана од најзначајните имиња на македонската поезија и уметност, воопшто. Покрај поетската и уметничката, Велестово има и една магична димензија.

– Велестово е чудесно блиску, но во исто време и неверојатно далеку од секојдневието, од брзиот живот, од вревата на градот, од обврските и трчаниците. Велестово е „чардак на небото“, како што кажал Петре М. Андреевски, но и секој што дошол тука, што поминал малку време гледајќи ја панорамата кон Охрид и езерото, знае за оваа чудесна моќ на селото. Тука некако како сето бреме да ни слегува од плеќи, ништо веќе не е важно, никој не брза, никој не зјапа во паметниот телефон, се забораваат грижите. Велестово е горе, над ниските вибрации. Тоа е место во кое не важат општите правила на функционирање и општење. Тука ни „скопјаништата“ не се туѓинци, а и странците се наши, во Велестово сите се исти и сите се добредојдени! А тоа е така заради велестовци! Нивниот дух, нивната енергија, нивниот начин на живот, особено начинот на кој им завршува денот – пред кооперација, каде и најжолчните расправи и најтешките спорови се решаваат со едно студено, испотено пиво! – открива Величковска.

(Текстот е објавен во „Културен печат“ број 44, во печатеното издание на „Слободен печат“ на 15-16 август 2020)

Почитуван читателу,

Нашиот пристап до веб содржините е бесплатен, затоа што веруваме во еднаквост при информирањето, без оглед дали некој може да плати или не. Затоа, за да продолжиме со нашата работа, бараме поддршка од нашата заедница на читатели со финансиско поддржување на Слободен печат. Станете член на Слободен печат за да ги помогнете капацитетите кои ќе ни овозможат долгорочна и квалитетна испорака на информации и ЗАЕДНО да обезбедиме слободен и независен глас кој ќе биде СЕКОГАШ НА СТРАНАТА НА НАРОДОТ.

ПОДДРЖЕТЕ ГО СЛОБОДЕН ПЕЧАТ.
СО ПОЧЕТНА СУМА ОД 100 ДЕНАРИ

Видео на денот