
Мултимедијалниот проект „Капење“ на симболичен начин ја возобновува функцијата на објектот Чифте амам
Како последен проект за 2023 година Националната галерија го најави мултимедијалното претставување на авторите Дориан Јовановиќ и Стефан Шашков насловена „Капење“. Оваа инсталација на видеа и звук ќе биде поставена во просторот на објектот Чифте амам на 27 декември, од 20 часот, и ќе може да се посети до 7 јануари 2024 година.
Препорачано
– Амамот, односно неговата функција во даденото време, бил јавен простор каде што се вршело прочистување на телото, но и размена на информации од секојдневниот живот на чаршијата. Со овој проект, на еден симболичен начин, ја продолжуваме традицијата на амамот, како место за прочистување, додавајќи и една нова димензија, а тоа е прочистување на перцепцијата со светлосни и аудио визуелни „козметички“ средства – истакнуваат од Националната галерија.
Светлосно-визуелниот дел содржи видеа и звук проектирани на ѕидовите, додека посетителите со своите сенки ќе дадат една непредвидлива динамика на сиот визуелен простор, кој во ниту еден случај не може да биде повторен. Визуелната константна менливост асоцира на минливоста која во вакви објекти со специфична намена, се места каде човекот се релаксира и, можеби, добива мала шанса да ја согледа минливоста. Куратор на проектот е Горанчо Ѓорѓиевски.
Аксиотомик (Axiotomic) е соло проект на музичарот и продуцент Дориан Јовановиќ, познат и по долгогодишни соработки со групите „Стринг форсис“, „Чалгија саунд систем“, „Здеев“, „Калдрма“, „Грендени“, „Сет“ (денес „Сетстат“) и Добрила и Дориан Дуо.
Музиката на Аксиотомик е импровизирана во својата основа, се создава во живо на самото место (настап), но во одредени, однапред зададени рамки и/или насоки кои го движат телото на звукот во одредена насока при самата изведба. По својата звучност, изведбите се електронски и амбиентални, често пати врз основа на микроскопски шумови од различни извори и карактер, но основата на звукот на Аксиотомик е Чепмен стик-от (Chapman Stick), 12-жичен инструмент од групата на тапинг-инструменти.
Аксиотомик е и автор на видеоматеријали коишто се во блиска корелација со музиката и чија што намена е да го прошират звукот и во визуелен домен за посеопфатно доживување на слушателот/гледачот. Досега ги објави изданијата „Shape Form Ornament“ (ЕП) и албумот „The Emergence of Symbols“ за издавачката куќа „Profundus“ од Скопје.
Стефан Шашков (IXgram) е роден во Скопје, точно 195 дена после земјотресот. Во 1991 година дипломирал на Филозофскиот факултет, отсек Историја на уметност со археологија при универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. По апсолвентската година, се впушта во патешествија низ големиот глобус.
Авантурата низ уметноста Шашков ја започнува кон крајот на минатиот век и сѐ уште ја турка низ времето и просторот. Со групата „Архимедијала“, како нејзин член е дел од наградуваната изложба „Кутија со слики“. Најмногу награди има добиено за своето видео филмско творештво, и тоа со филмот „Молитва“ (добитник на Гран-при на балканскиот телевизиски фестивал „Голема крушевска корија“), со „Бои во времето“ (специјална награда на жирито на вториот „АстерФест“) кој е документарен филм за македонскиот сликар Милош Коџоман, како и со краткото видео од 5 минути за музичката нумера „Soul of the man“, работено заедно со Александар Станкоски, во изведба на Гиш и Харе („Банкрот блуз бенд“).
Вредно е да се напомене дека фотографии и компјутерски графики од Шашков се во посед на Лори Андерсон, Брајан Ино и Роџер Ино. Со последниот, за време на неговиот концерт во Македонската филхармонија беше поставена изложба на дигитални принтови и промовирана каталог/книгата „Посветло отколку без светлина“. Во неа се содржани дела инспирирани од музиката на овие автори како и неколку други.
Во 2019 година на повик на маестро Киро Урдин, Шашков лета за Најроби, Кенија, и оттаму уште 7 часа со џип до селото на луѓето кои ги сакал многу одамна да ги види, запознае, снима….Масаите. Фотографиите од таму (сликани со еден мал Лајка џебен апарат и Ајфон 5) единствено ги изложил во културниот дом во Железната Тврдина (Демир Хисар) и таа му е една од најмилите изложби.