Стефан Крстески

Почит, но и внимание за македонските ракометни кадети

Заедничко за сите овие млади момчиња е нивниот самопрегор и желбата за победа. Тоа што го носат во себе беше надградено со победничкиот менталитет што се обидува да им го всади селекторот Раде Стојановиќ и неговите соработници Бранче Ангеловски и Наум Таневски.

Кадетската ракометна репрезентација на Македонија одигра одлично на Светското првенство во Риека. Иако го освои деветтото место, за влакно не успеаја да влезат во главната фаза и генералниот пласман да биде многу повисок.

Момците покажаа дека Македонија има ракометна иднина. Во оваа група луѓе нема ѕвезда, играч што отскокнува по квалитет, двометраш со топовски удар, крило со небесен скок…, но видливо е дека сплотеноста и тимската игра е главниот адут на оваа генерација. Без овие компоненти успехот е невозможен, колку и да е силна репрезентацијата.

Заедничко за сите овие млади момчиња е нивниот жар и самопрегор во желбата за победа во секој натпревар. Тоа што го носат во себе е надградено со победничкиот менталитет што се обидува да им го всади селекторот Раде Стојановиќ и неговите соработници Бранче Ангеловски и Наум Таневски.

На натпреварот со Австрија борбеноста и пожртвуваноста на теренот беа највпечатливи. Селекторот од клупата ечеше „газете докрај“ на веќе добиен натпревар. Пример како треба да се води секој национален тим и како треба да „гине“ секој што го носи црвено-жолтиот дрес. Ако сакаме да се доближиме до ракометниот крем во светот, оваа компонента е составен дел од мозаикот што треба да биде вградена во секоја репрезентација, од најмладите категории до сениорските.

Причини за радост може да има и селекторот Кирил Лазаров, кој сега има поширок избор играчи што се наметнуваат за сениорската репрезентација. Токму по доаѓањето на Лазаров за „врховен“ селектор на македонските репрезентации, како да се сменија работите. Тој донесе нови луѓе на чело на младинските селекции што веќе дава резултат. Спојот на Стојановиќ, Ангеловски и Таневски се покажа како полн погодок, нивната соработка и сфаќање на ракометната игра на модерен начин донесе резултат и Македонија е деветта по квалитет селекција на светот во оваа старосна категорија. Целата спортска јавност сега има основа да се надева дека во наредните години ќе продолжиме да ја гледаме најквалитетната репрезентација на меѓународните ракометни собири во јануари, како дел од најдобрите европски и светски сениорски селекции.

Македонија на ова првенство одигра седум натпревари, извојува пет победи и доживеа два пораза.

– Ова за нас беше едно силно европско првенство – рече селекторот Стојановиќ по првенството, но притоа потсети дека надградбата на оваа генерација може да се случи само на теренот, односно со играње квалитетни натпревари и за своите клубови од кои доаѓаат. Затоа што, едномесечни подготовки не се доволни за успех. Потребна е минутажа и играње во најквалитетната лига за подобар резултат на националниот тим. Тоа треба да го имаат предвид и клубовите. Со такво играчко искуство во своите глави, раце и нозе, нашите талентирани момци што и на ова првенство добро се држеа и против ракометните велесили Норвешка и Данска, може да се надеваат и на победа против најсилните во светот.

На ред се тренерите во клубовите. Треба да покажат храброст и на овие млади момчиња да им дадат повеќе шанса да играат во македонската суперлига наместо да ја „греат“ клупата за резервни играчи. Добар дел од странците што настапуваат во македонските елитни ракометни клубови не се ништо подобри од нашите ракометни надежи. Иако клубовите велат дека е поевтино да се купи искусен странец отколку да се вложува во младите, процес што секогаш не гарантира успех, треба да се верува во сопствените играчи, не само поради клубот, туку и поради националните тимови. Укажаната можност би била огромен поттик за овие момци да дадат максимум во својот ракометен развој, да бидат упорни, зашто тоа потоа ќе им се врати преку резултатите што ќе ги постигнат, а и преку евентуалните интернационални кариери, кои може да бидат и финансиски исплатливи.

Успехот на кадетите најдобро го опиша Бранче Ангеловски.

– Да знаеш колку не знаеш или колку не можеш е голем чекор кон знаењето или кон можноста што може да направиме. Знаевме дека сме ниски, знаевме дека физички не можеме да се носиме со покорпулентните од нас, но борбеноста е еден вид карактер што го краси овој колектив. Какви и да се, наши синови се, синови на Македонија а верувајте, овие деца се најдобри – рече Ангеловски.

Почитуван читателу,

Нашиот пристап до веб содржините е бесплатен, затоа што веруваме во еднаквост при информирањето, без оглед дали некој може да плати или не. Затоа, за да продолжиме со нашата работа, бараме поддршка од нашата заедница на читатели со финансиско поддржување на Слободен печат. Станете член на Слободен печат за да ги помогнете капацитетите кои ќе ни овозможат долгорочна и квалитетна испорака на информации и ЗАЕДНО да обезбедиме слободен и независен глас кој ќе биде СЕКОГАШ НА СТРАНАТА НА НАРОДОТ.

ПОДДРЖЕТЕ ГО СЛОБОДЕН ПЕЧАТ.
СО ПОЧЕТНА СУМА ОД 100 ДЕНАРИ

Видео на денот