
На една од најубавите жени во Југославија, Бора Чорба ѝ ја посвети песната „Остани ѓубре до краја“ на оваа манекенка
Српскиот музичар Борислав Ѓоргевиќ – Бора, познат и како Бора Чорба, го покажа својот огромен талент преку пишување песни. Неговата музичка група „Рибља чорба“ доминираше на рок сцената во поранешна Југославија и важи за една од најдобрите во регионот. Тој е еден од ретките кои и ден-денес е активен со концерти во живо, но неодамна беше соопштено дека му е влошена здравствената состојба.
Препорачано
Иако дел од неговите песни имаат хумористични текстови, дел се инспирирани од неговиот љубовен живот и ја обработуваат темата на несреќната љубов.
Поранешната манекенка Билјана Невајда Шевиќ, по која копнеела цела Југославија, му била инспирација за неколку негови песни. Убавата белграѓанка со години живее далеку од медиумското внимание и сиот гламур, кој беше карактеристичен за нејзината модна кариера. Бора Чорба бил лудо вљубен во неа, а кога го оставила ѝ ги напишал песните „Остани ѓубре до краја“, „Два динара друже“ и „Последња песма о теби“.
Во едно интервју за „Телеграф“, Невајда откри дека таа не е хероината во песната „Лутка са насловне стране“, односно дека не е „куклата“, туку „ѓубрето“ во неговите песни.

„Интересно е дека со години ме поврзуваа со песната ‘Лутка са насловне стране’, па често морав да потенцирам дека не сум кукла, туку ѓубре. Иако звучи апсурдно, оние кои ги знаат текстовите на песните многу добро знаат дека е подобро да се биде хероина на песната ‘Остани ѓубре до краја’“, раскажа таа за „Телеграф“.
Таа се присетила на моментот кога Бора ѝ се јавил и ја повикал да ѝ ја прочита песната. Кога се сретнале, таа го затекнала баш онака како што гласи и текстот – делумно пијан.
„Беше вечер. Мојот телефон почна да ѕвони, а кога кренав – тоа беше Бора. Тој ме замоли да се сретнеме во кафаната ‘Под липом’, за да ми ја прочита песната која ми ја напишал. Се средив и отидов да го видам, а го затекнав онака како што се пее и во песната: ‘Додека стојам на шанкот, делумно пијан, мразејќи се по малку и себе и другите…’ (смеа). Седнавме на масата и тој пијан ми читаше од неговата позната тетратка во која пишуваше стихови: „Јас не сум од оние што кукаат, те немам веќе и што можам да направам? Барем насмевни се кога ќе ме видиш и остани ѓубре до крај!“. На почетокот тоа ‘ѓубре’ ми звучеше малку грубо, но откско сфатив дека ‘ѓубрето’ е, всушност, опасна, феноменална личност од која тој е маѓепсан, а таа безмилосно го напушта, песната дефинитивно ми се допадна! Сепак, тоа беше сè. Во тој момент таа не предизвика никаков шок кај мене. Се сеќавам дека бев дури и рамнодушна кога ми ја свиреа на мојата свадба. Воопшто не ме допре“, се присети таа.