13 C
Скопје

Антизападни пропагандни центри против граѓанското општество во Северна Македонија: Случајот на ЦИВИЛ

Јас сум активист за човекови права, новинар и писател, работам скоро 22 години за ЦИВИЛ, македонска организација за човекови права. Сум напишал и уредил илјадници статии. Напишав и објавив дузина книги, од кои половината се поезија. Напишав и многу текстови за рок-бендови и за моите експериментални аудио-проекти. Јас сум родител, пријател, сопруг, средовечна личност и од мешани „раси“: албанска, турска, хрватска и друга „крв“: идеална мета за омраза.

Моите колеги, пријателите, семејството и јас со години, секој ден, се соочувавме со повеќе закани и ризици од нашите животи; особено од 2018 година, година во која беше решен македонско-грчкиот спор за името и започнаа процесите на евро-атлантска интеграција.

Со години добивам јавни и директни смртни закани. Јавни личности, партиски лидери и познати политичари се меѓу оние кои шират смртни закани, вулгарни пцости и повици на оружје против про-ЕУ политичари, активисти и новинари.

Македонските ТВ и Интернет-медиуми блиски до националистичките и анти-западните структури ме нарекуваат со најнавредливи и погрдни имиња, кои се реплицираат на социјалните мрежи, како на партиските новинари, така и на троловите.

ЦИВИЛ како организација и нејзиниот персонал се честа мета на ваквите закани. Неодамна добивме телефонски повик со смртна закана до ЦИВИЛ, со видлив телефонски број на повикувачот. Неодамна, на близок пријател и колега и колега, активист, Петрит Сарачини, му се заканија со коментари на Фејсбук дека ќе му ги исечат прстите и ќе му ја отсечат главата.

Моите колеги се нарекуваат предавници, платеници, шпиони, Џабиристи (што и да значи тоа). Некои луѓе повикуваат на егзекуција, јавно палење, затвор, јавно судење и сурова казна за членовите на нашата организација.

Ова е нашата награда за промовирање на европските вредности, антинационализмот и човековите права во нашата земја, без оглед на тоа што сегашната влада е искрено посветена на интеграцијата во ЕУ и промовирање на еднаквоста и правдата во земјата.

ДЕЛЕГИТИМИРАЊЕ НА РАБОТАТА ЗА ЧОВЕКОВИТЕ ПРАВА СТАНУВА НОРМА

Не се работи за еден напис, информативен или коментаторски; не се работи за изолирани настани.

Заканите се широко распространети и нескриени, бидејќи агресорите не се само анонимни тролови. Тие се членови на ноторни националистички политички партии, високи функционери во политичките партии на опозицијата, припадници на полицијата и високо организирани групи на партиски тролови. Ние во ЦИВИЛ идентификувавме неколку групи кои управуваат со десетици анонимни профили на социјални мрежи и шират дезинформации и говор на омраза, во секое време до денот и ноќта.

Пропагандните центри прават сè за да ги омаловажат и дискредитираат поединците и организациите кои работат на промовирање на европските вредности, антинационализмот, правдата, еднаквоста и човековите права. Мојата работа е во директна спротивност на сè што тие претставуваат. Тоа е причината за оваа огромна повеќегодишна мрачна кампања против оние што се залагаат за човековите права.

Јас сум еден од оние кои едноставно се откажаа од барање заштита, правда и/или надоместување на штетата предизвикана од нападите со омраза на социјалните мрежи и во медиумите. Скоро никој не се конфронтира со насилството преку Интернет. Напротив, околу омразата се кренати ѕидови на тишината. И институциите молчат.

Јавноста, граѓанските организации и медиумите претежно молчат бидејќи многу од нив стравуваат од одмазда од авторитарните политички сили, доколку се вратат на власт. Исто така, постојат долгогодишни коруптивни врски помеѓу поранешната авторитарна влада и медиумите.

Правдата и отштетата се изгубени битки. Судските процеси се бавни, скапи и со непредвидлив исход. Нашите обиди да бараме правда и компензација се придружени со уште пожестоки онлајн закани со омраза и малтретирање. Да се ​​живее со ваков притисок е тешко, особено кога се знае дека дезинформациите и пропагандата на омраза се креирани од моќни структури, отворено поддржани од Русија.

И покрај сегашните решителни реформи, неказнивоста останува предизвик за општеството и државата. Надлежните институции се бавни и немаат капацитет и разбирање за овие прашања, додека правосудниот систем сè уште страда од последиците од претходното авторитарно владеење што ја држеше државата во заробеништво цела деценија.

Сето ова ги прави архитектите и дистрибутерите на пропагандата со дезинформации и омраза практично недопирливи. Тие отворено се спротивставуваат на евро-атлантските аспирации и сите демократски и реформски процеси во земјата, особено во областите на владеењето на правото, правдата и меѓуетничките односи.

МОЕТО ОБРАЌАЊЕ ДО МЕЃУНАРОДНАТА ЗАЕДНИЦА

Меѓународната заедница и институциите на ЕУ треба да се солидаризираат и отворено да ги поддржат и штитат бранителите на човековите права од постојаните обиди за делегитимирање и криминализирање на нашата работа. Тие треба да помогнат во видливоста на работата на бранителите на човековите права. Видливоста и јавното признание би помогнале да се одвратат агресорите од извршување на заканите што ги искажуваат во јавноста.

Меѓународната заедница треба да ги охрабри нашата влада и институциите, пред сè судството, но и Министерството за внатрешни работи да поведат истраги и да спречат влошување на безбедносната состојба. Сите институции треба да ги следат своите обврски и да ги штитат бранителите на човековите права – да се стави крај на неказнивоста.

Меѓународната заедница исто така треба да ги охрабри институциите на Северна Македонија да преземат законски чекори против оние кои создаваат и дистрибуираат дезинформации и омраза.

Институциите треба да ја штитат и заштитат благосостојбата на сите граѓани; треба да се следат реформите во процесот на пристапување во ЕУ и да се исполнат одредниците, за да се обезбеди имплементација на законите на терен.

Многу е важно членовите на Европскиот парламент, особено оние на Европската народна партија, да разговараат со своите партнери од партијата ВМРО-ДПМНЕ. Тие треба да побараат од нив да ги затворат фабриките за пропаганда преку Интернет и да апелираат на промена на вокабуларот меѓу нивните членови и приврзаници. Секако, раководството на партијата мора да води со личен пример.

Што се однесува до радикалите во партијата Левица, властите треба да дејствуваат сега, пред нивната неофашистичка пропаганда да добие сериозни размери.

Меѓународната донаторска заедница треба да размисли за канализирање на посуштинска поддршка на бранителите на човекови права и организациите кои се спротивставуваат на кампањите со дезинформации и омраза.

Владите на ЕУ, исто така, треба да размислат за воспоставување заштитни програми за да им пружат засолниште на бранителите на човекови права кои се нападнати, особено ако овие политички структури дојдат на власт на локално или национално ниво.

На Светскиот ден на слободата на печатот, ова е моето обраќање до меѓународната заедница.

Извор: Цивилмедиа

(Јазикот на кој се напишани како и ставовите изнесени во рубриката „Колумни“ не се ставови и одраз на уредувачката политика на „Слободен печат“)

Поврзани вести

План за финансирање на забрзан економски раст: 5%стапки на раст на БДП, нови инвестиции и стабилен јавен долг

Фатмир Бесими

Скопје, ќе те биде – и како велоград и како зелен град за сите!

Ваљон Салиху

Додека го носиме светот во џебот

Ерол Ризаов

Ревизионизмот и мафијата

Александар Литовски

Зошто, претседателе Пендаровски, релативизирaте!?

Ненад Јовановиќ

Недостоен!

Марин Гавриловски

Остави Коментар